Plantjestaal met Monsieur Pepicoulx

Sandra plant

Plantjestaal met Monsieur Pepicoulx

“En zo babbelen we nog levendig een kwartier lang plantjestaal. Zal hij mij in gedachten Madame Plantes Comestibles noemen, mevrouw eetbare plantjes? Ik glimlach vanbinnen, hij weet namelijk niet dat we nog een andere connectie hebben…”

Het is marktdag in Miramont de Guyenne en ik sta te popelen om bij mijn favoriete plantjesman langs te gaan, Monsieur Pepicoulx. Dat is niet zijn echte naam, maar wel in mijn gedachten. Hij woont in het plaatsje Coulx, is pepinieriste (kweker) en dus Monsieur Pepicoulx.

Ik loop Rue du Temple door en laat heerlijke hammetjes en tafeltjes met verse groenten uit eigen tuin links liggen. Ik ga rechtsaf de boulevard op en vanuit de verte zie ik het lange platina geblondeerde haar van M. Pepicoulx al. Dan weer verdwijnen zijn lichte lokken tussen de bezoekers van de markt en dan verschijnen ze weer helder zoals een ronddraaiend vuurtorenlicht je de weg wijst. Zijn handen hangen losjes in de zakken van zijn sweatshirt. Met licht gebogen knieën en zijn buik vooruit hangt hij ontspannen in zijn oude werkschoenen. Maar het is zijn haar die de scheurende gitaren van ACDC in mijn hoofd laten galmen. De goudblonde kleur komt uit een potje welke hij in geen maanden gebruikt heeft. De brede pony zakt tot net over zijn ogen en de golvende slag van het haar dat tot op zijn schouders valt belooft dat hij eens in het jaar een uur lang met roze krullers op zijn hoofd voor de televisie zit. Dan ziet hij mij ook en licht op. “Ah, comment-allez vous?” Roept hij en we schudden elkaar enthousiast de hand. We draaien ons om naar zijn waar. Beiden met de armen over elkaar een beetje achterover hangend, alle tijd van de wereld. “Heb je je lijst al meegenomen?” vraag hij. Hij weet dat ik geïnteresseerd ben in alle soorten eetbare planten en hij is mijn inspecteur Cluseau. Het is voor hem een sport geworden zoveel mogelijk verschillende soorten te vinden. Ik wil een eetbare heg gaan planten en heb hem beloofd dat ik eerdaags een nieuw lijstje zal uitzoeken. “Nee, ik ben er nog niet aan toegekomen.” Antwoord ik spijtig. “Ik moest nog aan je denken van de week,” laat hij weten. “Ik heb nog een mooi nieuw eetbaar plantje gevonden en besteld, de airelle, ken je die al? “ah, nee die ken ik nog niet, wat is het?” Vraag ik nieuwsgierig. “Het is een plantje dat in het wild voorkomt in Frankrijk, familie van de Myrtille, maar met rode bessen en het lijkt een beetje op een cranberry. Het is trouwens hartstikke hip die eetbare planten.” En zo babbelen we nog levendig een kwartier lang plantjestaal. Zal hij mij in gedachten Madame Plantes Comestibles noemen, mevrouw eetbare plantjes? Ik glimlach vanbinnen, hij weet namelijk niet dat we nog een andere connectie hebben. In een ver verleden heb ik, in zwart leer, menig concert headbangend doorgebracht. Maar dat verhaal vertel ik hem wel een andere keer.

 

Het laatste boek van Sandra Op Scheppen! stond op de shortlist van de Alice Indie Boekprijs.  Je kunt deze via mail bestellen.

 

Sandra Schrijft

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *